Adnı çok sevdim. :)
Kahve Bahane. Neden, neye, nasıl ? desende hayatımdaki pek çok şeye.
Malum, çağımıza pek çok isim veriliyor; uzay çağı, teknoloji çağı, bla bla bla...
Bu kadar çağ atlattık, devir döndürdük, çok badireler atlattık, ama ne kendimizi ne de karşımızdakini bir türlü anlayamadık.
Bunun bir sebebi de hem kendimizi hemde kim olursa olsun, karşımızdakini anlamak için dinlemiyor oluşumuzdandır.Daha çok ikincisini tercih edip dinlemiş olmak için dinliyoruz.
Samimiyetsiz sahte tebessümlere kelimelerimizi kurban ediyoruz kimi zaman.
Bazende biz başkalarının kelimelerini kurban ediyoruz kendimize.
Dinlerken karşımızdakinin gözünün içine bakıyoruz bitse de gitsem diye,ya da aynı kaçamak bakış oklarını karşımızdaki fırlatıyor gözleriyle gönlümüze.Kan akıtmadan yaralıyoruz birbirimizi yani.
O 'anlatsam roman olur' larımı, 'ohooo çook uzun hikaye' lerimi bohçaladım kaçtım geldim sana.
Anmak,anlatmak,anlaşmak,anılaşmak... kelimeleri kol kola giren sımsıkı birer dost gibiler.
Uzun lafın kısası olmaz işte, bende buraya andıklarımı, anlatmak istediklerimi, seninle anlaşacağımızı düşünerek yaşamdan bazı anları yazmak için geldim.Gelirken de eli boş gelmedim.Kaptım kahve fincanımı ''Bir Fincan Kahven Var mı? diyerek geldim.Belki sende laflamak istersin benimle kahvemi yudumlarken.
Sözlerimi kısa kesmeden, çocukken çiğnediğim o şekerli sakızları uzattığım gibi uzatacağım zevkle. ;)
Haydi şimdilik kal selametle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder