BEKLEYEN
Hangi
yalnızlıktır iten seni bu sığ sulara?
Hangi şekilsiz
gerçek bağlayan ellerini?
Kattığın
bir acı gülüştür düştüğün korkulara,
Kim
baksa gözlerine görür beklediğini.
Saçında
bir tel vardır, o çağırır hüznü,
Ellerindir
yorulmuş, anlaşılmamış, nemli, soğuk .
Bir
rengi vardır dudaklarının saklayan gülüşünü,
Ne
zaman baksam gözlerine ağlar bir çocuk.
Ne
kadar gülsen ortada kırıklığın öyle gerçek,
Sen bir
sarılarda, bir yeşillerde, bir morlarda.
Sanki
bir kederdir ömrün hiç bitmeyecek.
Kimbilir
seni bekleyen kim şimdi o yollarda,
Bilmediğim,
görmediğin kim çıkacak o romanlardan.
Bir
masal kahramanı mı? Ki kalmış eski zamanlardan.
ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder