5.2.12

Bekleyen

 BEKLEYEN 

Hangi yalnızlıktır iten seni bu sığ sulara?
Hangi şekilsiz gerçek bağlayan ellerini?
Kattığın bir acı gülüştür düştüğün korkulara, 
Kim baksa gözlerine görür beklediğini.

Saçında bir tel vardır, o çağırır hüznü,
Ellerindir yorulmuş, anlaşılmamış, nemli, soğuk .
Bir rengi vardır dudaklarının saklayan gülüşünü,
Ne zaman baksam gözlerine ağlar bir çocuk.

Ne kadar gülsen ortada kırıklığın öyle gerçek, 
Sen bir sarılarda, bir yeşillerde, bir morlarda.
Sanki bir kederdir ömrün hiç bitmeyecek.

Kimbilir seni bekleyen kim şimdi o yollarda,
Bilmediğim, görmediğin kim çıkacak o romanlardan.
Bir masal kahramanı mı? Ki kalmış eski zamanlardan. 

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder